CV

>

Text

 

Verspreid over verschillende mediums, van klei en verf tot de digitale technieken, verken ik op niet-lineaire wijze mijn denkbeeldige werkelijkheid. Met fragiele tekenlijnen in combinatie met sculpturen, maskers en textielobjecten schets ik de droomachtige taferelen die hieruit voortkomen. Deze taferelen zijn vaak persoonlijk en een gefragmenteerde vertelling over brede en onuitputtelijke thema’s als de dood, verlangen, identiteit en vergankelijkheid.

Hierbij ga ik clichés niet uit de weg. De manier waarop universele onderwerpen door de tijd heen zijn afgebeeld en gereproduceerd door verschillende culturen en kunstenaars inspireren mij bij het creëren van mijn eigen werk. Ik zie het vervaardigen van beeld dan ook als een eeuwenoud ritueel waarmee ik de tekens uit het verleden kan hergebruiken en herinterpreteren.

 

Mijn praktijk kent geen vaste werkwijze, maar vindt vorm in een diversiteit aan eindproducten, zoals zines, (digitale) installaties, websites, sculpturen en beeldenreeksen. De interdisciplinaire aard van mijn werken resulteert in een schets van de wereld die beweegt tussen het virtuele en het reële, het imaginaire en het wezenlijke, en het analoge en het digitale.

Nadat ik een periode veel op de computer heb gewerkt, ben ik op dit moment bezig met het herontdekken van een analoge benadering. Hierin staan materialen als keramiek, textiel en hout centraal. De confrontatie met zo’n fysiek materiaal vraagt om een heel andere benadering dan de digitale wereld die ik eerst verkende. Juist die tegenstelling tussen het virtuele van de digitale wereld en het materiële van de fysieke wereld intrigeert mij.

 

In de beelden die ik maak staan mensachtige figuren vaak centraal. Deze mysterieuze en uitdrukkingloze gestaltes belichamen een bepaalde uitvergrootte emotie of gedachte. Ze representeren ieder een aspect van mijzelf, maar belichten daarnaast een facet van de mens in haar totaliteit; de verlangende, voelende of weemoedige mens. Dat sentiment breng ik tot uitdrukking middels de fysieke kenmerken van het karakter. Met een open wond, verhuld gelaat of door het toekennen van antropomorfe eigenschappen aan niet-menselijke schepsels zoals planten of computers openbaar ik het inwendige.

Door de figuren weer te geven als apathische wezens die met onbewogen kalmte toegeven aan dreigende omstandigheden probeer ik een beeld van de mensheid te schetsen die zowel verontrustend als bemoedigend is en het idee van een alomtegenwoordige dualiteit omarmt.